Kerk Sint-Aleydis

Toen in 1905 werd besloten om ten oosten van het decanaat een nieuwe parochie op te richten, werd er eerst een tijdelijke kerk in neogotische stijl gebouwd op de plek van het huidige gebouw. Deze was aanvankelijk gewijd aan de heilige Teresa van Ávila en de heilige Aleydis. In 1932 werd aan de eerste een andere kerk gewijd, waardoor alleen de heilige Aleydis – ook wel Aleidis of Alice in het Frans – als patroonheilige van deze kerk overbleef. Deze non uit Schaarbeek, die in de 13e eeuw leefde en aan lepra stierf in de abdij van Ter Kameren, werd in 1907 bij wijze van uitzondering heilig verklaard door paus Pius X, zodat de nieuwe parochie in Schaarbeek aan haar kon worden gewijd. Tot dan toe werd zij door de Kerk alleen als zalige en niet als heilige beschouwd. In de kerken van het Brussels Gewest, en met name in de kerk van de abdij van Ter Kameren, zijn talrijke afbeeldingen van Aleydis van Schaarbeek bewaard gebleven (Inventaris van het roerend erfgoed).

De Sint-Aleydiskerk, waarvan de gevel is bekleed met blauwe hardsteen, voegt zich lichtjes schuin ingeplant in het straatbeeld van de Daillylaan. De plattegrond is van het basilicaal type met smalle zijbeuken. Het interieur baadt in het licht dat binnenvalt door grote boogramen zonder glas-in-lood. Het zwarte marmer uit Mazy, dat alomtegenwoordig is op de vloer en in het liturgisch meubilair, contrasteert met de gele baksteen van de muren en zorgt zo voor samenhang tussen de elementen van het meubilair. Een reeks typische art-decomotieven benadrukt deze eenheid nog meer. Zo sieren prismatische verticale elementen de zijaltaren, de nissen en de biechtstoelen, terwijl het motief van de omgekeerde kegel wordt gebruikt voor de sokkels van de beelden en de wijwatervaten. De doopvont, geplaatst in een verdiept bassin met een vloer van blauwe mozaïek en bereikbaar via twee treden, combineert eveneens deze prismatische en kegelvormige motieven. De orgelgalerij en de balustrade zijn versierd met een fries van ingelegde, op hun punt geplaatste vierkanten.

Tot het roerend erfgoed van de kerk behoren ook een reeks van vier witstenen beelden van de beeldhouwer Edouard Nootens en een collectie edelsmeedwerk. De pronkstukken daarvan zijn een Art Deco-zonnemonstrans van Camille Colruyt en een ciborie versierd met medaillons uitgevoerd in de Japanse laktechniek, vervaardigd door Henri-Joseph Holemans voor pater Heyters, de stichter van de parochie.

De inventarisatie van het roerend erfgoed van de Sint-Alicekerk vond plaats in 2025-2026.

De collectie die op de regionale website wordt gepresenteerd, is hoofdzakelijk het resultaat van een samenwerking tussen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Urban.brussels) en de Eredienstinstelling van de Sint-Aleydis.