Portret van dokter Georges Marlow

In 1904 schildert André Cluysenaar het portret van zijn vriend, arts, dichter en literair criticus Georges Henri Joseph Marlow (1872-1947). Jaren later, tussen 1921 (zijn vestiging in Ukkel) en 1939 (zijn overlijden), schildert de kunstenaar een tweede portret van een glimlachende Marlow, die dan in de vijftig is. Met een dynamische, zeer zichtbare toets en een penseel met weinig picturale materie verschijnt zijn portret bijna nevelachtig op het doek, zeker in de uitwerking van het rode jasje en de achtergrond. Het doet daarmee denken aan de schilderijen van de Britse kunstenaar van Duitse afkomst Charles Buchel (1872-1950), waarvan we veronderstellen dat hij het werk kende.

André Cluysenaar leerde het vak van zijn vader, de schilder Alfred Cluysenaar (1837-1907). Hij specialiseerde zich in het portretteren van de bourgeoisie, eerst in Brussel en daarna aan de andere kant van het Kanaal. Hij vestigt zich tijdens de Eerste Wereldoorlog in Londen met zijn Engelse echtgenote Alice Frances Gordon (1869-1942). Tijdens zijn verblijf in Londen schildert hij in 1919 onder meer het portret van de toenmalige premier Herbert Henry Asquith (1852-1928) (National Portrait Gallery, Londen). Terug in België zet hij zijn carrière voort en maakt hij portretten van talrijke prominenten, waaronder politicus Paul Hymans (1865-1941) en industrieel Jean Jadot (1862-1932). Hij schildert ook zijn vrouw en hun zoon John Gordon (1899-1986), beeldhouwer. André Cluysenaar is ook auteur van vrouwelijke naakten en landschappen. Hij behoort bovendien tot de stichtende leden van het Uccle Centre d'Art in 1921.