Voir les commentaires Ajouter à ma collection
close the map
Museum van Elsene

De liefde der zielen

Jean Delville

1867-1953

Locatie

Datum

1900

soort van object

schone kunsten > schilderkunst > schilderij

Materialen

Techniek

Stijl

symbolisme

Tentoonstelling

Belgian art, Kunstmuseum Brandts Odense, 02 februari 2024 — 01 september 2024
Arte Belga , Fundacion Bancaja Valencia, 05 april 2023 — 30 juli 2023
Belgian art Malaga, Thyssen Malaga, 11 oktober 2022 — 05 maart 2023
Chefs-d'oeuvre-Belgische kunst, Singer Laren, 14 december 2021 — 13 februari 2022
Decadence and Dark Dreams. Belgian Symbolism, Alte Nationalgalerie, Berlin, 18 september 2020 — 17 januari 2021

Opschriften

"b.g.: Jean Delville "

Afmetingen

hoogte 257.2 cm — wijdte 171.6 cm — diepte 6 cm (met kader)
hoogte 236.2 cm — wijdte 151 cm (zonder kader)

Inventaris nummer

CC 0827

Identifier Urban

28018
lees meer

Beschrijving

De liefde der zielen is de perfecte belichaming van de idealistische esthetiek die Jean Delville halfweg de jaren 1880 in Parijs had ontdekt. Door de richting van het symbolisme in te slaan – een beweging waartoe ook Sâr Peladan behoorde, de oprichter van de filosofische orde der Rozenkruisers – nam Delville afstand van het naturalisme dat hij tot dan toe had beoefend. Via zijn werk geeft de kunstenaar uitdrukking aan een spiritueel universum en aan zijn streven naar harmonie tussen kleur en beweging. 
De in dit tafereel voorgestelde geliefden zijn de twee helften van een androgyn wezen. Volgens de mythe die Plato in zijn Symposium aanhaalt, zou dit menselijk wezen, gemaakt van een man en een vrouw in één, de woede der goden hebben opgewekt. Als straf deelde Zeus hen in twee delen, die sindsdien op aarde rondzwerven, constant op zoek naar de andere helft waarmee ze zich willen herenigen. Dit thema sloot perfect aan bij de symbolistische idealen en werd eind 19de eeuw in ere hersteld, onder meer dankzij Richard Wagners Tristan und Isolde en via kunstenaars als Fernand Khnopff. 
De ronde, zinnelijke vormen op dit doek zijn typisch voor de art nouveau. De tegenstelling tussen de koele kleuren en de spat warme kleuren in het midden symboliseert de polariteit van de twee seksen. Het gebruik van tempera, een verf op basis van ei en olie die in doorschijnende lagen is opgebracht, geeft de tinten diepte en verfijning.

Bronnen

d'HUART, N. en FORNARI, B., Gemeentelijk museum van Elsene, Gemeentekrediet (Musea Nostra), Brussel, 1994, p. 56.

ROBERTS, K.N., Quest for the beloved. Awakening Truth & Beauty through Mystical Poetry,  CC Productions, Halesworth, 1998 (cover).

 

CAMPBELL, K., Mysticism, Science and Technology, in "Exposure", vol.31 1/2, 1997, p.16.

 

THÉRIEN, C., Anthologie de la littérature d'expression française du réalisme à la période contemporaine,  Les éditions CEC, Anjou (Québec)? 1998, p.50.

 

WATERFIELD, R., Khalil Gibran. Un prophète et son temps, Fides, 2000, entre pp. 192-193.

 

DALEMANS, R., Licht en schaduw. De Belgische schilderkunst in de 18de en 19de eeuw,  Uitgeverij Artis-Historia, 2001, p.112.

 

McKENZIE, R., The Flower and the Green Leaf. Glasgow School of Art in the time of Charles Rennie Mackintosh, Luath Press Limited, Edinburgh, 2009, p.60.

 

DRAGUET, M., 

Het symbolisme in België, Mercatorfonds, Antwerpen, 2010, p. 273.

 

FAUCHEREAU, S. (dir.), L’Europe des esprits ou la fascination de l’occulte, 1750-1950, Musée d’art moderne et contemporain de Strasbourg, édition des Musées de Strasbourg, 2011, p. 170.

Colofon

Discussie