Doopvont

De doopvont, opgesteld in een kapel links van de hoofdingang van de kerk, is vervaardigd uit verschillende gekleurde marmersoorten en sluit stilistisch aan bij het meubilair dat vermoedelijk tijdens het interbellum in de kerk werd geplaatst, zoals de preekstoel en het altaar in de zuidelijke transeptarm. Dit meubilair vertoont een vormentaal die aanleunt bij de art deco, maar stemt desondanks goed overeen met het kerkinterieur. De bewerking van het materiaal is soberder en minder verfijnd dan bij de elementen uit de jaren 1910. De profileringen en ornamenten zijn minder uitgewerkt en minder minutieus uitgevoerd, maar dankzij zijn visuele uitstraling blijft dit meubilair markant en coherent binnen zijn omgeving. Het kan niet worden uitgesloten dat ook deze elementen ontworpen werden door Chrétien Veraart. Een ontwerptekening van de doopkapel met de doopvont, die aan Veraart kan worden toegeschreven, is bewaard gebleven. Dit ontwerp is uitgevoerd in neogotische stijl. Na de Eerste Wereldoorlog kon deze tekening als stilistisch verouderd worden beschouwd, zodat het mogelijk is dat Veraart een nieuw ontwerp voor de doopvont heeft uitgewerkt.

De kuip heeft een zeshoekige vorm en wordt afgesloten door een metalen deksel dat om een as kan draaien. De ornamentiek is sober: langs de rand loopt een opschrift, terwijl op de voet gestileerde golven en vissen zijn uitgebeeld. Gestileerde vogels (duiven?) vervolledigen het geheel.

Auteur van de beschrijving : Noémie Petit (Urban.brussels).