Communiebank

Deze communiebanken vervangen de banken die tijdens de eerste jaren na de ingebruikname van de kerk werden gebruikt. Deze waren vermoedelijk afkomstig uit de Sint-Annakapel, die zich vroeger bevond op de hoek van de Bergstraat en de Apenstraat. De kapel werd gebouwd in 1519 en aan het begin van de 20ste eeuw onteigend. Ze deed tijdelijk dienst als bioscoop en werd vervolgens in 1927 gesloopt in het kader van de werkzaamheden voor de Noord-Zuidverbinding. Verschillende onderdelen van het liturgisch meubilair, waaronder de communiebanken, het hoofdaltaar en de preekstoel, uitgevoerd in een barokke stijl met neoclassicistische tendensen en afkomstig uit de Sint-Annakapel, zouden tijdelijk zijn hergebruikt in de Sint-Remigiuskerk, in afwachting van de financiële middelen om nieuw meubilair aan te schaffen. De herkomst van dit meubilair, dat minstens tot 1921 in de Sint-Remigiuskerk aanwezig bleef en inmiddels verdwenen is, wordt bevestigd door een brief van de Koninklijke Commissie voor Monumenten, gedateerd 6 oktober 1915 en gericht aan de Kerkfabriek van de Sint-Remigiuskerk.

De huidige communiebanken, die het schip van het koor scheiden, zijn samengesteld uit verschillende soorten gekleurd marmer. Stilistisch sluiten zij aan bij het meubilair dat vermoedelijk tijdens het interbellum in de kerk werd geplaatst, zoals de preekstoel, het doopvont en het altaar in de zuidelijke transeptarm. Hoewel dit meubilair een vormentaal vertoont die aan de art-decostijl raakt, vormt het een harmonieus geheel met het kerkinterieur. De materiaalbewerking is soberder en minder verfijnd uitgevoerd dan bij de elementen uit de jaren 1910; de profileringen en ornamenten zijn minder uitgewerkt en minutieus. Toch blijft dit meubilair door zijn visuele uitstraling een markant en coherent onderdeel van zijn omgeving. Het kan niet worden uitgesloten dat ook deze elementen ontworpen werden door Chrétien Veraart, aangezien zijn ontwerpen uit de jaren 1910, die een uitgesproken neogotisch karakter vertoonden, stilistisch verouderd waren geworden.

Elk van de twee communiebanken is onderverdeeld in drie geledingen, die elk bestaan uit drie vrijstaande zuiltjes en twee halfzuiltjes, waarop spitsbogen rusten. Vier pilasters structureren de bank en scheiden de geledingen van de zuiltjes. Bovenaan zijn de pilasters versierd met een verguld, in bas-reliëf gebeeldhouwd symbool dat verband houdt met het sacrament van de eucharistie en vaak voorkomt op communiebanken: een druiventros, een kandelaar, het Paaslam met vaandel, de koperen slang, een pelikaan, het Lam van de Apocalyps, de toonbroden, een kelk bekroond door de hostie, de Ark van het Verbond en aren van tarwe. Onder elk symbool is op een witte marmeren plaat een tekst uit de Bijbel gegraveerd.

Auteur van de beschrijving : Noémie Petit (Urban.brussels).