Preekstoel

Deze preekstoel vervangt de preekstoel die tijdens de eerste jaren na de ingebruikname van de kerk werd gebruikt. Hij was vermoedelijk afkomstig uit de Sint-Annakapel, die vroeger gelegen was op de hoek van de Bergstraat en de Apenstraat. Deze kapel, gebouwd in 1519 en onteigend aan het begin van de twintigste eeuw, deed tijdelijk dienst als bioscoop alvorens in 1927 te worden gesloopt in het kader van de werken voor de Noord-Zuidverbinding. Verschillende elementen van het liturgisch meubilair, waaronder de communiebanken, het hoofdaltaar en de preekstoel, uitgevoerd in een barokke stijl met neoklassieke inslag en afkomstig uit de Sint-Annakapel, zouden bijgevolg voorlopig zijn hergebruikt in de Sint-Remigiuskerk, in afwachting van de financiering van nieuw meubilair. De herkomst van dit meubilair, dat minstens tot 1921 in de Sint-Remigiuskerk aanwezig bleef en vandaag verdwenen is, wordt bevestigd door een brief van de Koninklijke Commissie voor Monumenten, gedateerd 6 oktober 1915 en gericht aan de Kerkfabriek van de Sint-Remigiuskerk.

De huidige preekstoel is samengesteld uit verschillende soorten gekleurd marmer en sluit stilistisch aan bij het meubilair dat vermoedelijk tijdens het interbellum in de kerk werd geplaatst, zoals het altaar in de zuidelijke transeptarm, het doopvont en het hoofdaltaar. Dit meubilair vertoont een vormentaal die aanleunt bij de art deco, maar stemt desondanks goed overeen met het kerkinterieur. De bewerking van het materiaal is soberder en minder verfijnd dan bij de elementen uit de jaren 1910. De profileringen en ornamenten zijn minder uitgewerkt en minder minutieus uitgevoerd, maar dankzij zijn visuele uitstraling blijft dit meubilair markant en coherent binnen zijn omgeving. Het kan niet worden uitgesloten dat ook deze elementen ontworpen werden door Chrétien Veraart. Een ontwerptekening van een preekstoel, ondertekend door Veraart en gedateerd 18 juli 1908, is bewaard gebleven. Dit ontwerp vertoont echter een andere stijl dan het daadwerkelijk uitgevoerde meubel en is uitgesprokener historiserend van aard. Na de Eerste Wereldoorlog was deze tekening stilistisch verouderd geworden, zodat het mogelijk is dat Veraart een nieuw ontwerp voor de preekstoel heeft uitgewerkt.

De kuip heeft een zeshoekige vorm en is versierd met vier panelen met bas-reliëfvoorstellingen van de evangelisten, voorzien van hun respectieve attribuut en een banderol waarop hun naam vermeld staat. De reliëfs zijn uitgevoerd in wit marmer, terwijl de achtergronden zijn gepunteerd en verguld. De opschriften op de banderollen zijn gegraveerd; de uitsparingen zijn voorzien van een vergulding met een warmere visuele uitstraling dan die van de achtergronden.

Auteur van de beschrijving : Noémie Petit (Urban.brussels).