Hoofdaltaar

In de eerste jaren na de bouw werd de Sint-Remigiuskerk gedeeltelijk ingericht met liturgisch meubilair afkomstig uit de Sint-Annakapel, die vroeger gelegen was op de hoek van de Apenstraat en de Bergstraat. Deze kapel werd in het begin van de 20e eeuw omgevormd tot een bioscoop en vervolgens in 1927 afgebroken in het kader van de werken aan de Noord-Zuidverbinding. Dit meubilair omvatte onder meer een hoofdaltaar in lichte kleur, bestaande uit een tafel in de vorm van een urn, die lijkt opgesteld te zijn vóór een massief dat een hoog tabernakel draagt met koepel en viervoudige zuilen in antieke stijl. Twee engelen, knielend op zuilen, waren aan weerszijden geplaatst. Net als de rest van het meubilair afkomstig uit de Sint-Annakapel werd dit hoofdaltaar vervangen na 1921, een terminus post quem op basis van een postkaart waarop het interieur van de kerk te zien is met deze meubels nog aanwezig.

Het huidige hoofdaltaar bestaat uit verschillende marmersoorten — rood, beigegrijs en zwart — die samen een sterk contrast vormen. In het midden van de antependium is een Lam van de Apocalyps afgebeeld, omgeven door de Alfa en de Omega. Het tabernakel wordt bekroond door een ciborium in messing, waarboven een kruisbeeld in gips en hout is geplaatst, waarschijnlijk later toegevoegd.

De uitvoering is minder verfijnd en soberder dan die van de altaren van Sint-Jozef en Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Ook de profileringen en ornamenten zijn minder uitgewerkt en minder fijn. Door zijn visuele uitstraling en de gekleurde marmers die aansluiten bij de kerkvloer, blijft dit naoorlogse meubilair echter opvallend en coherent binnen zijn omgeving. Het kan niet worden uitgesloten dat Chrétien Veraart deze elementen eveneens heeft ontworpen.

Auteur van de beschrijving : Noémie Petit (Urban.brussels).