De dialoog

De dialoog is emblematisch voor het universum van Paul Delvaux: naakte, bijna ontstoffelijkte vrouwen, antieke ruïnes en een koel kleurenpalet waarin blauw en wit overheersen. Het tafereel lijkt uit een melancholische droom afkomstig. De surrealistische wereld van de Belgische schilder vloeit voort uit deze juxtapositie van a priori realistische elementen (antieke architectuur, vrouwelijke naakten), die gecombineerd echter de onwerkelijkheid van het tafereel versterken. Net als bij Magritte is de behandeling klassiek, bijna academisch, en de perspectiefregels worden nageleefd, maar het afgebeelde tafereel weerspiegelt de innerlijke wereld van de schilder. Het thema van de eenzaamheid en het onvermogen tot communicatie tussen mensen is alomtegenwoordig, ondanks de wat ironische titel van het werk. Delvaux werd beïnvloed door de schilder Giorgio de Chirico en diens ‘mentale theater’. Hij zei trouwens dat het dankzij de Italiaanse schilder was dat hij ontdekte dat schilderkunst in de eerste plaats poëzie is.