Fontein Zuidertoren

Het geheel, dat gemeenzaam de Zuidertoren wordt genoemd, werd in 1961 ontworpen voor rekening van de Nationale Kas voor Bediendenpensioenen. Het bestaat uit drie gebouwen: een 150 meter hoge vierkante toren, een klein volume van één bouwlaag waarin zich de ingang van de toren bevindt, en een veelhoekig gebouw van vier bouwlagen, waarvan de laatste twee met de toren worden verbonden door een loopbrug over een private straat (Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed).

De voet van de toren is bekleed met lichtgrijs gepolijst graniet en wordt op de oost- en westgevel versierd met twee monumentale fonteinsculpturen. Het zijn werken van respectievelijk de beeldhouwers Jacques Moeschal en Jean-Pierre Ghysels, de ex-aequo winnaars van een wedstrijd die in 1966 georganiseerde werd. De deelnemende kunstenaars kregen als opdracht “à créer des murs sur lesquels l’eau ayant servi au chauffage de l’immeuble, puisse ruisseler et perdre des calories avant de s’écouler dans les pièces qui baignent le pied de la tour. Les deux fontaines auront donc non seulement une fonction décorative, mais aussi un caractère fonctionnel (...). Chacun des motifs devra être en mesure d’absorber 66 m³ d’eau à l’heure. L’élément y coulera, été comme hiver, à une température de 30°"* (Le Soir, 01.11.1966).