Le Roi Baudouin

Elisabeth Barmarin heeft de overleden koning Boudewijn staande voorgesteld, alsof hij ook in de metrogang wil stappen. Het gaat om een beeldhouwwerk van 1 m 20 breed op 2 m 25 hoog in realistische stijl, waarbij soberheid en eenvoud de hoofdtoon aangeven. In het atelier heeft Elisabeth Barmarin het hautreliëf van de opgedroogde aarde behouden, dat koning Boudewijn uitbeeldt. De aarde is gescheurd en gebarsten. De pijn, het verlies, zitten erin vervat en worden erdoor bevestigd. Bij het ontstaan van het kunstwerk werd de zachte aarde vervangen door brons, wat een duurzamer materiaal is, als teken voor het geheugen van een volk. Het was voor de kunstenares een ware emotionele opdracht om op een openbare plaats een beeldhouwwerk te maken (en uiteindelijk ook de aanwezigheid/afwezigheid) van iemand wiens verdwijnen het land in rouw bracht. Naast de koning graveerde de kunstenares enkele silhouetten die verwijzen naar de talrijke personen die van hun koning hielden. Elisabeth Barmarin verwijst zelf graag naar een reactie die ze kreeg van een MIVB-verantwoordelijke: “De koning lijkt zich tussen hemel en aarde te bevinden”.