Portret van schilder Jos Albert

Albert Cels, neef van de schilder Cornelis Cels (1778-1859), heeft zich geprofileerd als een opmerkelijk portrettist en tekenaar. Hij volgt een strenge artistieke opleiding aan de academie voor Schone Kunsten van Brussel bij Constant Montald (1862-1944) en zet zijn studie in Glasgow voort bij Jean Delville (1867-1953). Cels verrijkt zijn carrière in Parijs aan de zijde van Jacques-Émile Blanche (1861-1942) en wijdt zich korte tijd aan landschappen, met name in Zuid-Frankrijk.  Terug in Brussel wijdt hij zijn talent aan het maken van portretten, waarmee hij de artistieke en intellectuele elite van de hoofdstad vereeuwigt. Hij exposeert in prestigieuze instellingen zoals de Salons des Beaux-Arts in Brussel en de Triënnales in België en neemt ook deel aan tentoonstellingen in het buitenland. Als visionair richt hij in 1922 het Uccle Centre d'Art op, dat zich toelegt op de ondersteuning van lokaal talent.

Het portret van de Brusselse schilder Jos Albert (1886-1981) door Albert Cels belichaamt perfect de academische stijl van laatstgenoemde, die gekenmerkt wordt door finesse en emotie. Met dit schilderij legt Cels niet alleen de fysieke kenmerken vast, maar ook de creatieve energie van Jos Albert. Het werk belicht het wederzijdse respect tussen twee figuren uit de Belgische kunstwereld, die elk hun stempel op hun tijd hebben gedrukt.

De compositie onderscheidt zich door haar evenwicht tussen technische precisie en artistieke vitaliteit. Het minutieus gedetailleerde gezicht van Jos Albert straalt emotionele diepgang en een zekere introspectie uit. Het zachte licht accentueert zijn gelaatstrekken en creëert subtiele schaduwen die het geheel meer diepte geven. De warme tinten geven het tafereel een intieme sfeer, terwijl de texturen van de kleding en het haar getuigen van de technische expertise van Cels.