t Hof ten Hove vroeg 14e-eeuwse melkerij van de Roze Hoeve Ukkel - 47/150

Deze ets, genummerd 47/150 en gemaakt door Henri Quittelier, stelt een van de oudste overblijfselen van Ukkel voor. De hoeve, die al in 1287 onder de naam 't Hof ten Hove in de kerkelijke archieven van Brabant wordt vermeld, was oorspronkelijk een leengoed met een landhuis en een hoeve. Ze kwam in handen van gerenommeerde Brabantse families en werd in de 20e eeuw een boerderij-melkerij-uitspanning. De hoeve werd in 1954 verlaten, maar later door de gemeente Ukkel gerestaureerd en omgevormd tot een belangrijke culturele locatie.

Dit werk uit 1944 combineert een precieze lijnvoering met een subtiel kleurgebruik waardoor een interieurscène wordt weergegeven die doordrongen is van poëzie en cultureel erfgoed. De aaneenschakeling van kamers creëert een gevoel van diepte en perspectief. Op de voorgrond roepen een houten tafel en afgeleefde muren met blauwachtige tinten een rustieke eenvoud op, terwijl de open deuren, geschilderd in pastelgroen, naar de achtergrond leiden, waar een menselijke aanwezigheid en gebruiksvoorwerpen te zien zijn die kenmerkend zijn voor een actieve boerderij. De gepatineerde muren en rode tegels op de vloer getuigen van de authenticiteit en geschiedenis van deze plek.  De melkerij van de Roze Hoeve, ondergebracht in een eeuwenoud gebouw, wordt zo een symbool van het collectief geheugen en een eerbetoon aan de schoonheid van bescheiden en authentieke plekken.

Dit werk van Quittelier staat in dialoog met dat van Louis Thévenet (1874-1930), met hetzelfde onderwerp, dat in dezelfde collectie aanwezig is (inv. 528). Terwijl de ets de historische nauwkeurigheid van de Roze Hoeve benadrukt, biedt het schilderij van Thévenet een levendiger en warmer beeld, waardoor samen een aanvullend perspectief op deze symbolische plek wordt geboden.