Monument voor Generaal Thys

Deze bronzen groep op een sokkel uit hardsteen bevindt zich bij de middeningang aan de westelijke kant van het park. De beeldhouwer Thomas Vinçotte bedacht het ontwerp vanaf 1920, terwijl zijn collega Frans Huygelen de uitvoering op zich nam. Het beeld werd op 29 januari 1927 ingehuldigd. 

Deze vrouwelijke allegorische voorstelling toont hoe het Belgische Genie, met antieke trekken, Congo gidst die een hoorn des overvloeds vasthoudt. Op het voetstuk is een bronzen medaillon aangebracht met het profiel van generaal Albert Thys (1849-1915), een generaal die vanaf 1876 aan Leopold II verbonden was. Als secretaris voor koloniale zaken ondersteunde hij de initiatieven die leidden tot de oprichting van de Onafhankelijke Congostaat. Als oprichter van de Compagnie du Congo pour le Commerce et l’Industrie speelde hij een sleutelrol in de economische exploitatie van Congo en in de koloniale propaganda. Thysville (het huidige Mbanza-Ngungu) vormde de belangrijkste halte op de spoorlijn tussen Matadi en Leopoldstad.

De sokkel is voorzien van vleugelstukken in de vorm van gevleugelde wielen, die herinneren aan de investeringen van de generaal bij de aanleg van spoorwegen in de kolonie. Hij is bovendien voorzien van een balustrade (inventaris van het bouwkundig erfgoed van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest).

In december 1925 had de beeldhouwer Frans Huygelen zijn werk aan het publiek tentoongesteld. Zo beschreef L'Indépendance Belge de gebeeldhouwde groep die het gebouw bekroont : « Groupe symbolique du plus beau mouvement, ce monument, qui sera placé à l’entrée du Cinquantenaire, représente deux femmes dont l’une, avec deux ailes sur la tête, symbolise le chemin de fer du Congo, dont le général Thys fut le génial initiateur. Du bras, elle désigne l’espace que le rail va traverser. A ses côtés, une femme indigène porte dans ses bras tous les produits de l’abondance que l’Industrie et le Commerce ont apportés au Congo. Elle symbolise la Colonie et suit le rythme de la civilisation blanche dans sa course vers le Progrès .» (L’Indépendance belge, 24.12.1925)