Kamerdelle

Jean-Louis Minne is schilder en aquarellist, gespecialiseerd in landschappen. Hij volgt zijn opleiding aan de Academie van Sint-Gillis. In 1913 stelt hij tentoon in de Salle Studio, in de Karmelietenstraat in Brussel, en in 1920 in de Galerie d'Art, in de Koningsstraat. Het merendeel van de tentoongestelde werken, is gewijd aan het Zoniënwoud. Zijn belangrijkste doel is namelijk om het licht op verschillende momenten van de dag tussen het gebladerte vast te leggen. Een diepe liefde voor de natuur brengt hem ertoe om zich na 1923 in Ukkel te vestigen.

Kamerdelle is hoogstwaarschijnlijk het schilderij dat Minne aan de gemeente Ukkel schonk ter gelegenheid van het comité dat werd opgericht om de slachtoffers van de overstromingen van eind 1928 in Vlaanderen te steunen. We hebben geen informatie gevonden over de huidige titel, maar in een brief uit de archieven, gedateerd 24 maart 1929, schrijft de schilder aan de schepen van financiën: “Ik zal een locatie in Ukkel (Grasdelle in Wolvendael) ter waarde van 1000 frank presenteren, maar de prijs kan voor deze gelegenheid worden verlaagd. (doek van 44 x 55 cm)". De afmetingen in de brief komen overeen met die van het landschap. We kunnen uitsluiten dat het om het andere schilderij van de kunstenaar gaat dat in het gemeentehuis wordt bewaard, want dat is een zicht op Diesdelle onder de sneeuw. Op 24 april 1929 besluit de gemeente om het Rode Kruis 375 frank te betalen voor het doek en 125 frank aan de kunstenaar voor de inlijsting van het werk.

Het algemene aspect van het schilderij, met zijn zachte kleuren en snelle penseelstreken, suggereert een impressionistische invloed, waarbij een specifiek natuurmoment wordt vastgelegd met bijzondere aandacht voor het licht en de sfeer. Een groene open plek wordt omringd door bomen, waarschijnlijk in het vroege voorjaar. Pastelkleuren, met tinten groen, blauw en beige, domineren de compositie. Op de achtergrond strekken bomen zich uit onder een licht bewolkte hemel, waardoor een vredige en serene sfeer ontstaat. Rechts zijn daken van huizen te zien, die een menselijk tintje geven aan deze rustige natuur.

Auteur : Vereniging voor het Kunstpatrimonium, I. Mastromarino, 2024